facebook

DENNIS TYFUS

Interview door Valerie Verhack


Valerie Verhack : Nog tot en met 15 december loopt Forward in Time, een tentoonstelling ter gelegenheid van 15 jaar Ultra Eczema. Hoe is Ultra Eczema begonnen?


Dennis Tyfus : Ultra Eczema is geboren uit een mengvorm van puberij, anti-sjasme, farfeeling, het ergerlijke verlangen naar aanwezigheid en de drang om te ruilen met soortgenoten die gelijkaardigheden rond dezelfde periode loslieten.


VV : Initieel ontstond Ultra Eczema vanuit een interesse voor de punkscène en voor punkmuziek. Zou je kunnen stellen dat jouw perceptie van muziek meer dan alleen muzikaal is en dus ook visueel?


DT : Ja, in die mate dat ik persoonlijk het beeld even belangrijk vind als de klank.


VV : Hoe kijk je terug op Ultra Eczema na 15 jaar? Hoe is het in die periode geëvolueerd?


DT : Ultra Eczema is een gewoonte. Toen ik daarmee begon, zat ik op de middelbare school: een periode waarin ik de tijd en kans niet had om daar continu mee bezig te zijn. Het is logisch dat ik veranderd ben ten op zichte van 15 jaar geleden. In die zin heeft Ultra Eczema zich zonder dat ik het heb gemerkt, volledig geïntegreerd in alles wat ik doe.


VV : Wat is het belang van je atelier binnen je kunstpraktijk?


DT : Mijn atelier is een doolhof waarin ik dagelijks iets kwijt speel en iets terug vind. Het is een bos waarin de bomen het hebben gewonnen van het pad en een plek waarvan ik lang heb gedroomd. Een zeer inspirerende ruimte vlak naast een geweldige bibliotheek en een door Cora Valesco onderhouden tuin. Ik ben hier dagelijks, mede omdat het zich schuin over het mooiste café van Antwerpen bevindt.


VV : In welke mate heeft het internet een invloed gehad op Ultra Eczema? En op jouw eigen kunstpraktijk?


DT : Aangezien ik zeer ongeduldig van aard ben en onhandig met machines, heeft het lang geduurd alvorens ik wist hoe een computer aan- en ook weer uitgaat, en hoe men het internet kan ge- en/of misbruiken. Dat in combinatie met een voorliefde voor tastbare materie zoals papier, drukwerk, vinyl en cassettes, fysieke bezoeken aan echte ruimtes en gesprekken met levende zielen, heeft de toegang tot het internet lang uitgesteld. Beter laat dan nooit had ik rond 2003 door dat het internet een zeer effectief communicatiemiddel is, en heeft het voor Ultra Eczema gezorgd voor een soort van versnelling. Opeens leken de mensen waarmee ik via de post materiaal ruilde erg dichtbij. Het uitgeven van platen en drukwerk leek ook vlotter te gaan etc. Ik zie geen verschil tussen Ultra Eczema en mijn kunstpraktijk. Ultra Eczema is een deel van wat ik doe. In eender wat ik doe, zit Ultra Eczema verweven.


VV : Bestaat er zoiets als een Ultra Eczema esthetiek? Hoe zou je die omschrijven?


DT : Beeldend is er zeker een groot verschil tussen de archiefplaten (van bv George Smits, Edmond De Deyster, Paul De Vree, enz) waarvoor ik beeldmateriaal gebruik uit de archieven van deze mensen, en de hedendaagse uitgaves waarvoor ik meestal tekeningen, collages of foto’s maak. Maar het omschrijven van mijn eigen werk vergelijk ik graag met een strafstudie of iets waar ik achteraf spijt van heb...


VV : Hoe is het idee ontstaan om een tentoonstelling te organiseren rond 15 jaar Ultra Eczema? Een dergelijke historische terugblik op een spontaan fenomeen als Ultra Eczema zou beschouwd kunnen worden als een vorm van institutionalisering. Hoe ga je om met die spanning tussen het spontane en het meer gevestigde en geconsacreerde?

 

DT : Hoewel ik veel spullen verzamel, uitgeef en ook hergebruik of misbruik, slaag ik er niet in om dat overzichtelijk te organiseren. Deze presentatie was voor mij een moment om mijn archief eens volledig te doorploegen en ook te kijken hoe dit tentoongesteld zou kunnen worden.

 

Er bestaat voor mij geen verschil in benadering tot deze tentoonstelling, een tentoonstelling bij een galerie of een avond of presentatie die we in Stadslimiet organiseren. Dat hoort allemaal bij hetzelfde geheel. De locaties/situaties verschillen maar in principe is het vergelijkbaar met een bakker die pistolets maakt maar even goed koffiekoeken kan bakken. Dit type vragen wordt me wel vaker gesteld, alsof het vreemd is om in verschillende contexten te werken terwijl het voor mij vanzelfsprekend is. Het één sluit het ander niet uit.

 

VV : In de tentoonstelling zelf zijn er geen ‘originele’ kunstwerken van jou te zien. LLS toont in de grote ruimte tekeningen van kinderen die het logo van Ultra Eczema op hun eigen manier geïnterpreteerd hebben.  Daarnaast is er in de kleinere ruimte in de tuin een veelheid aan gedrukte flyers te ‘zien’ onder de flitsen van een stroboscoop… Het lijkt wel of je je eigen werk als Dennis Tyfus hebt weggecijferd in de tentoonstelling om een forum te bieden aan de kunstenaars en performers die Ultra Eczema vertegenwoordigt. Hoe verhoudt jouw werk als kunstenaar zich ten opzichte van jouw activiteit als Ultra Eczema?


DT : Ik heb Ultra Eczema steeds beschouwd als iets ‘sociaals’: de avonden als ontmoetingsmomenten en de uitgaves (meestal) als samenwerkingen.
De tentoonstelling verandert regelmatig van gedaante. Ze is geopend met 33 kindertekeningen die gebaseerd zijn op UE54, een A1-postereditie die enkele jaren geleden werd uitgegeven. Elke zaterdagavond zijn er live performances, presentaties of concerten te zien.

 

Tijdens de opening waren er ook 15 taarten met een eetbare suikerprint waarop 15 beelden waren gedrukt die om vage redenen belangrijk zijn geweest voor de ontwikkeling van Ultra Eczema. Deze werden gepresenteerd op een hiervoor gemaakte houten tafel die gedurende de expositie verhoogd, verlaagd, verdubbeld en verkleind wordt. De taarten waren de eerste avond volledig naar binnen gewerkt. In een tweede fase is de tafel verkleind om het novembernummer van het maandelijks Ultra Eczema tijdschrift MSS Meesterd op te presenteren. In een derde fase wordt de tafel dubbel zo groot en 3 keer zo laag om er 100 sculpturale platen te tonen die ik in het afgelopen jaar samen met de Rotterdamse kunstenaar Peter Fengler heb gemaakt. De kindertekeningen worden dan ondertussen verwijderd. In een laatste fase wordt de tafel vol gelegd met alle Ultra Eczema-edities. Tussendoor kan u op 1 december de vijftigste editie van Ultra Eczema gratis laten tatoeëren. In de achterste ruimte wordt de mogelijkheid aangeboden om kopies van alle uitnodigingen voor Ultra Eczema-avonden van de laatste 15 jaar in een hiervoor opgehangen ventilator te werpen. Er schijnt een stroboscoop op de ventilator voor maximaal visueel plezier.


VV : Het programma iedere zaterdag tijdens de tentoonstelling is erg uiteenlopend. Op welke manier heb je het programma samengesteld?


DT : Ik heb enkel mensen uitgenodigd waarvan ik een klap op de voorgevel verwacht.


VV : Je eigen werk is tegelijkertijd herkenbaar maar toch heel uiteenlopend: van videowerk tot collages, tekeningen, prints, vinylhoezen, … Maak je een onderscheid tussen die verschillende dragers of lopen ze eerder allemaal in elkaar over?


DT : Deze en andere dragers kunnen in dezelfde ruimte een deel van mekaar zijn  (delen van een groter geheel), of totaal niks met mekaar te maken hebben. Dat hangt van de situatie af.


VV : Tot begin dit jaar, toen er problemen kwamen met de eigenaar van het huurpand, organiseerde je samen met Vaast Colson evenementen in Gunther. Vandaag heeft Gunther een vervolg gekregen als Stadslimiet: een andere naam en een andere plek. Gebeurt de programmatie van Stadslimiet op een gelijkaardige manier als de randprogrammatie bij jouw huidige tentoonstelling bijvoorbeeld?


DT : De ruimte die Gunther huurde staat nog steeds leeg. Handenwrijvend hoopte de eigenaar van dat pand dat supermarkt Albert Heyn zich daar zou vestigen. Verandering van spice heeft er voor gezorgd dat wij elders zijn gaan eten en het daar meer naar onze zin hebben! Bij Stadslimiet organiseren Vaast en ik de boel samen terwijl ik voor de tentoonstelling bij LLS enkel mensen heb uitgenodigd die iets met Ultra Eczema te maken hebben. Er zijn af en toe overlappingen.


VV : In tegenstelling tot sommige andere kunstenaars voor wie de kunstenaarspraktijk een eenzaam gegeven is, lijkt het kunstenaarschap voor jou net een aanleiding te vormen voor uiteenlopende sociale contacten. Voor welke hedendaagse kunstenaars heb je een grote bewondering?


DT : Ik heb respect en bewondering voor Vaast Colson: omdat hij weet hoe laat het is. En voor Guy Rombouts: omdat er dagen zijn dat hij enkel JA zegt.


VV : Welke kunstenaars of figuren uit het verleden beschouw je als inspirerende voorbeelden?


DT : De lijst van mensen die inspirerend zijn, is te lang. Ik vermeld er slechts enkele. Het meeste van Dieter Roth, de ademhaling van Joan La Barbara, de storm aan beeld en geluid van Henri Chopin, de edities van Guy Schraenen, de klank van Delia Derbyshire, de gezelligheid van Club Moral, de luisterspelen van Colunst enz…


VV : Welke volgende projecten kondigen zich aan voor jou en Ultra Eczema?


DT : Maandelijks minstens enkele presentaties, concerten en performances bij Stadslimiet, de maandelijkse verschijning van een nummer van het tijdschrift MSS Meesterd, het uitgeven van platen en singles van oa Orphan Fairytale, Gust Gils, Vom Grill, Rodger Stella, …  In februari volgt een expositie bij Tatjana Pieters in Gent, in de lente een expositie bij Kunstschlager in Ijsland en tussendoor een Ultra Eczema festival in Les Ateliers Claus in Brussel.

 

De tentoonstelling Forward in time (15 jaar Ultra Eczema) loopt nog tot en met 15 december 2012 in LLS 387 Ruimte voor actuele kunst (vzw), Lange Leemstraat 387, 2018 Antwerpen - http://users.telenet.be/lls387/ - http://www.ultraeczema.com/

 

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/01.jpg

Opening (foto: Mark Rietveld)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/02.jpg

Dj Guillaume Bijl (foto: Mark Rietveld)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/03.jpg

Cassis Cornuta performance (foto: Ria Pacquee)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/04.jpg

Crimpers performance (foto: Ria Pacquee)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/05.jpg

Ultra Eczema flyers (foto: Ria Pacquee)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/06.jpg

Floris Van Hoof performance (foto: Mark Rietveld)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/07.jpg

Mss MEESTERD presentatie (foto: Mark Rietveld)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/08.jpg

Dennis Tyfus en Peter Fengler, Voor slechts seuventig % afspeelbaar, detail (foto: Mark Rietveld)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/09.jpg

Dennis Tyfus en Peter Fengler, Voor slechts seuventig % afspeelbaar (foto: Mark Rietveld)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/10.jpg

Dennis Tyfus en Peter Fengler, Voor slechts seuventig % afspeelbaar, box (foto: Mark Rietveld)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/11.jpg

Ultra Eczema 50 Tattoo (foto: Sam Sterckx)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/12.jpg

Ultra Eczema Archief (foto: Mark Rietveld)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/13.jpg

Chris Corsano performance (foto: Mark Rietveld)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/14.jpg

Orphan Fairytale performance (foto: Mark Rietveld)

datas/interviews/i-121129-dennistyfus/photos/15.jpg

Sigtryggur Berg Sigmarsson performance (foto: Mark Rietveld)